Een deel van het gedicht van de maand, die aan Mohammad Nuri en zijn halve lied is gegeven:

شیدایی خجسته که از من ربوده شد
– با مکرهای شعبده باز سپیده ای که دروغین بود-
پیغمبری شدم که خدایش او را از خویش رانده بود
مسدود مانده راه زبان نبوتش
من آن جهنمم که شما رنج هایش را در خواب هایتان تکرار می کنید
خورشید، هیمه ای است مدور که در من است
یک سوزش مکرر پنهانی همواره با من است
و چشم های من، خاکستری ست که از عمق های آن
ققنو س های رنج جهان می زایند

 

In de Perzische literatuur was de eerste persoon die de plaats in het script veranderde en gespeeld, Sadegh Hedayat (blind boof). Daarna had Abbas Marofi een groter risico en schreef zijn post zowel op de plaats als op tijd (The Blues of the Dead-Symphony). In de gedichten van Reza Brahnei is dit met woorden gedaan. Brieven in woorden verplaatsen! Dansen met letters! Mohsen Namjoo dans met Reza Brahanehi met het gedicht “Iraneh Khanum”!

Uit intelligentie … (de dichter is intelligent en maakt niet uit!), Poëzie poëzie. Uit de meesterwerken van hedendaagse poëzie van Iran. Aardig en lief!

 

De driepersoons-tango van Mohsen Namjoo, Reza Barahani en Three Tar in poëzie is intelligent …