فصل تابستان رو با صدای خش دار و منحصر به فرد جنیس جاپلین بشنویم.به قول جیمی مورسن : دختری آواره با روحی همچون آهن ، زمخت.سال ۱۹۶۸

جنیس جاپلین یکی از اسطوره های موسیقی راکه.موسیقیش تلفیقی قوی از راک و بلوز بود.
اسطورهٔ جنیس علاوه بر موسیقی تو زمینه سبک زندگی هم، نسلی از دختران جوان آمریکا رو تحت تأثیر خودش قرار داد. نسلی که تو اون دوران به خونه‌داری تشویق می‌شد، الگوی متفاوتی رو می‌دید که بهش انتخاب‌های دلخواه خارج از عرف و استقلال زنانه رو نشون میداد.
جنیس به همراه جیم موریسون و جیمی هندریکس به خاطر حرف جی(J) اول اسم کوچکشون و مرگ نسبتاً مشابه‌شون (مرتبط با مواد مخدر/روانگردان)، هر سه حدود ۲۷ سالگی و در بازه زمانی چند ماهه، سه‌گانهٔ تراژیک و افسانه‌ای «تری جِیز»(Three j’s) موسیقی راک دهه ۱۹۶۰ را تشکیل دادن.
مجله رولینگ استون تو رده‌بندی ۱۰۰ هنرمند برتر تمامی دوران، جنیس جاپلین رو تو رتبه ۲۸ قرار داده.کسی که تو ۲۷ سالگی فوت شد…