نگاهی به نقاشی بوسه، اثر گوستاو کلمیت

گوستاو کلمیت نقاش معروف اتریشی در قرن نوزدهم را می‌توان یکی از علاقمندان اروتیسیسم در نقاشی نام برد که در بسیاری از آثار توجه خود را به موضوع جسم زن اختصاص داده است. او در کشیدن بدن زنان به صورت اغواگرانه و شهوت‌انگیز با استفاده از خطوط منحنی و تکیه بر برآمدگی‌ها و قوس‌های فیگور زنانه بسیار زبردست عمل می‌کرده تا آنجا که در بسیاری از آثارش این خطوط اروتیک نگاه را در وهله اول به خود جذب می‌کند. از طرفی دیگر او به عشق و رومانتیک‌های عاطفی در میان زن و مرد و ترسیم آن نیز علاقمند بوده است و آثار برجسته در این زمینه دارد. تابلوی بوسه او یکی از این آثار است که بسیار ظریف و هنرمندانه کشیده شده او این اثر را در میان سال‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ با استفاده از رنگ و روغن و طلا روی بوم کشیده است اما نمی‌توان برای این اثر از سبک مشخصی نام برد. در این اثر ویژگی‌های اکسپرسیونیسم و سورئالیسم دیده می‌شود بی‌اینکه متعلق به هیچکدام باشد. ظرافت‌ها و ریزه‌کاری‌ها و تزئین‌های هنری استفاده شده در این تابلو در کنار استفاده از طلا ورنگ زرد باعث شده تا این اثر پر شور و حرارت باشد و بسیار سرزنده و پویا به نظر برسد. بوسه تصویر و تجسمی از عشق ، شادی و ابراز علاقه دینامیک و پرحرارتی است که بین عاشق و معشوق در جریان است. شاید به خاطر تقدس این سوژه باشد که کلمیت در این اثر از اروتیسم همیشگی خود فاصله گرفته است و زن تابلو بیش از آنکه بدنی زنانه و شهوت‌انگیزی داشته باشد، معشوقی در دامن عاشق است. در این اثر چنان عاشق و معشوق به هم آمیختند و در آغوش هم غرق شدند که بنظر چیزی غیر از این عشق آنها در جهان خارجی وجود ندارد. زوجی در پس‌زمینه‌ی از گل و طلا در میان تزیینات موزاییکی متناسب با جنسیت‌شان دیده می‌شوند که مرد در حال بوسیدن زن است نکته جالب توجه این است که مرز میان زن و مرد ابدا دیده نمی‌شود و این زوج در اوج صمیمیت و یگانگی قرار دارند و در عین حال در بوسه آنها نیز لذت جنسی ویژه‌ای دیده نمی‌شود و یک لحظه آرامش‌بخش از عشق است زن بر روی زانو قرار گرفته و با به عقب دادن سر به نوعی تسلیم و در اختیار عاشق است و در میان بوسه‌ای از عاشق بر روی گونه‌هایش در اوج رضایت و آرامش قرار دارد که از اروتیسم همیشگی عاری است. آنچه واضح و مبرهن است یگانگی عاشق و معشوق و قطع ارتباط کاملشان با دنیای اطراف است. این تصویری تکاملی و خیالی از عشق واقعی می‌تواند باشد که در دنیای واقعی به سختی می‌توان یافت. عشق واقعی که در میان عاشق و معشوق با همه تفاوت‌ها و تضادهای شان شکل می‌گیرد و آنها را به موجودی موحد و متحد تبدیل می‌کند. این اثر یکی از احساسی‌ترین آثار کلمیت است تا آنجا که از ترسیم هیچ خط منحنی و مدوری ابا ندارد و از سر تا پای عاشق و معشوق را در بستری از گل و طلا چیده است.