ِ چه خبر؟ مرگ عالَمی تنها
خاطرش خفته، شاهدش سفَری
ِ جان جانان، کجا؟ ورای کجا
گوشه زد با ستاره ی سحری

ِ چه خبر؟ مرگ دل. گُلی ندمید
تا به لطف هوا، به گریه ی ابر
از زمین ِ راز آسمان نچشید
تازه شد داغ لاله های طَری

ِ چه خبر؟ مرگ حق حق و هو هو
لال شد مرغ و نغمه رفت از یاد
تا که گُنگان ده ِ زبان دورو
نازمستی کنند و جلوه گری

ِ چه خبر؟ مرگ ِ قول و فصل خطاب
سپر افکند هر زبان آور:
قَبَسی زنده کرد، نَک چه جواب
چون نفس بر میاورد شجری؟

ِ چه خبر؟ تا کمان غمزه کشید
از سمن تا چمن بشارت رفت؛
نَحل پوسید و جز غبار ندید
کس بر اوراق بوستان اثری
دود َ دل تا برآو َ رد شبنم
از نظر رفت و یاد غنچه نماند
شُکرلله که از صفای اِ َرم
َ سمری ماند و لیلة َ القَمری

چه خبر؟ دنیا تیْه بود و بی سر و ته
خانه آباد گفت و دید و شنید
شاهدی میکنند و به به به
ِ مگس بی َ مری و خیْل خری.



مطالب مرتبط