در اواسط قرن نوزدهم میلادی بود که سبک رئالیسم یا واقع‌گرایی به عنوان پاسخی به مکاتب نقاشی متقدم بر خود شکل گرفت. رئالیسم به واقع یک جداسازی تکنیکی از آثار پیش از خود نیست بلکه یک نحله فکری و جهان‌بینی در نقاشی به شمار می‌رود و از همین رو هم در آثار نقاشی رئالیسم از تکنیک‌های متنوعی می‌توان نام برد. هنرمند به هر تکنیکی که مناسب می‌داند واقعیات و شرایط طبیعی و روزمره را به نمایش می‌گذارد بی‌اینکه در گیر و دار مسائل فلسفی گیر کند. یکی از نقاشان بزرگ رئالیسم انور دومیه نقاش و کاریکاتوریست بزرگ فرانسوی است که آثارش غالباً آثاری اعتراضی است. او به عنوان یک نقاش چهره شناخته شده به شمار نمی‌رود بلکه بیشتر او را به خاطر کاریکاتورهایش می‌شناسند . کاریکاتورهای او نیز مانند نقاشی‌هایش سرشار از مضامین سیاسی و اجتماعی است .
یکی از معروف‌ترین آثار او که نقدی سیاسی و اجتماعی است در سال ۱۸۳۴ و در ابعاد ۳۰ در ۴۵ سانتی متر به دنیا آمد. کوچه ترانسنونن! کوچه ترانسنونن که با تکنیک لیتوگرافی روی سنگ به وجود آمده تصویری از فضای قرن نوزدهم فرانسه و در جریان شورش‌های مردمی در قبال پادشاه فرانسه است. دومیه بی هیچ اغراقی و شعاری در این اثر سانحه حمله نیروهای ضد شورش حکومتی به خانه‌های مردم و کشتن خانواده‌ها در کوچه‌ها و خانه‌ها را نشان می‌دهد. اصلی‌ترین حجم این اثر مرد مرده است که بر اثر شلیک گلوله به قتل رسیده. بر روی بدن مرد و کف زمین لکه‌های خون به وضوح دیده می‌شود در چهره مرد خصوصاً با برجسته کردن استخوان‌های صورت و فرم دهان و گود رفتگی چشم‌ها نوعی خشم و رنج فراوان قابل مشاهده است که متاثر از شرایط اجتماعی فرانسه است. به نحوی انگار مردگان دست از اعتراض‌های خود در انقلاب فرانسه بر نمی‌دارند در کنار این مرد و در سمت راست چهره مقتول مرد دیگری را می‌بینیم که او نیز چهره فشرده و مچاله دارد. در سمت چپ پاهای زنی کشته شده پیداست سایر اسباب و وسایل در واقع فضاسازی‌های رئالیسم دومیه به شمار می‌روند اگر چه شخصیت اصلی نقاشی که کرکتر معترضش واضح هست مرد وسطی است اما تمامی عناصر این نقاشی در کنار هم نمایشگر یک قتل عام خانوادگی است که حاکی از عمق و گستردگی فجایع رخ داده در آن دوران دارد اما نقاش به این میزان از اندوه بسنده نمی‌کند و در زیر بدن‌های مرد مرده وسطی کودک خردسال را نیز به تصویر می‌کشد که کشته شده. کودک انگار پشت پدر مخفی شده و کمی قبل از پدر به قتل رسیده است او نقطه عطف این مصیبت است. این اثر مملو از سکوت‌های پس از سرکوب و کشتار و خشم مردم از اتفاقات است. دومیه که به عنوان یک کاریکاتوریست با تراژدی بیگانه نیست احساس تراژدیک خود از وقایع را بسیار سیاه و تاثیرگذار به نمایش گذاشته است.