مجسمه های آزادی یا رهایی یا شکستن قالب خود اثر زنوس فرو داکیس است که در مرکز شهر فیلادلفیای ایالات متحده آمریکا واقع شده . زنوس فروداکیس مجسمه ساز معروف آمریکایی ست که دارای آثار برجسته بسیار و بیش از ۱۰۰ مجله مجازی را در مجموعه های دولتی و ویژه در سراسر آمریکا و در سطح بین المللی انجام داده است.
این مجسمه های معروف دارای طول ۶ متر و ارتفاعی به طول ۲.۴ متر است که در سال ۲۰۰۱ رونمایی کرد. این مجسمه دارای ۴ قالب و ۴ انسان با فیگور های متفاوت می باشد ؛ همان طور که می بینید فیگور ها از سمت چپ به راست قرار گرفته اند. در فیگور اول جسم انسان حبس شده در دیواری ست. در واقع گویی در زیر قبری مرده و فیگور بعدی را همان انسان در حین تلاش و تقلا برای خارج شدن از این گورستان میبینیم که ما را یاد مجسمه 《برده سرکش》اثر میکل آنژ می اندازد و در فیگور بعدی بیشتر از فیگور قبلی از دیوار حبس شده نجات یافته است و دست دراز شده اش گویی از بیرون این گورستان نیاز به کمک دارد و در نهایت در فیگور آخر به طور کامل از سد مقابل خود آزاد شده است و از فرم ایستادن او می توان دریافت که از این رهایی و آزادی خود خشنود است . در واقع هدف فروداکیس از این مجسمه بیان این موضوع است که انسان ها برای خودشان با ساختن مرزها و تفکرات اشتباه گویی خود را در گوری محبوس کرده اند و با مرور زمان این تفکرات اشتباه کنار گذاشته می شوند و سعی میکنند با تلاش و همت به سوی آزادی و رهایی بشتابند.
فروداکیس قالب چهارم که انسانِ رها یافته است را خالی گذاشته تا انسان ها نیز در آنجا خود را قرار دهند و در واقع به خود بیایند و به سوی آزادی و رهایی بروند . همچنین هدف این مجسمه این است که ما همواره باید برای وضعیت و شرایط نامطلوبی که در آن قرار گرفتیم تلاش کنیم تا رهایی یابیم .
در ورای ساخت این مجسمه یک فکر ،یک خلاقیت و نوآوری وجود دارد که به راحتی با دیدن این مجسمه میتوان به اهداف سازنده پی برد و درواقع هیچ محدودیتی در دنیای بیرون وجود ندارد و تمامی محدودیت ها در ذهن ماست. مانند:عدم توانایی، عدم استقلال و آزادی و… و هر آنچه را که میتواند بشر را محدود کند از ذهن اوست و انسان با فاصله گرفتن از محدودیت های ذهن خود به سوی تکامل پیش می رود و هرچه انسان دیوار های زندان ذهنی خود را کوتاه کند سبب میشود به توانایی های خود ایمان آورد و در نهایت موکب رضایت قلبی افراد میشود . سازنده‌ی این اثر با زیرکی برای بیان مفاهیم ذهنی خود و در جهت بهبود کیفیت زندگی مردم اثر را در مکانی بنا کرد که رفت و آمد مردم زیاد است و‌ باعث‌میشود به مردم تلنگری وارد شود تا خود را از زندان ذهن برهانند.