دستگاه، اثر بهداد لاهوتی


بهداد لاهوتی مجسمه ساز ایرانی که متولد ۱۳۵۵در تهران است ،تا کنون نمایشگاه های انفرادی و گروهی بسیاری برگزار کرده است. این اثر “دستگاه” هفتمین نمایشگاه انفرادی او است.

اتفاقات، تفکرات و جامعه معمولا موضوعات کاری او هستند. او بیشتر آثارش را با تاثیر از اتفاقاتی که در جهان و خاورمیانه ،و جنگ هایی در کشور های مختلف رخ میدهد خلق میکند. در این اثر بهداد لاهوتی پا فراتر از مفهوم سنتی و رایج مجسمه گذاشته و مفاهیم و تفکرات ذهنی خود را در قالب طرح مشترکی از ساخت و ساز و چیدمان و همچنین صدا و متن ارائه داده است تا هرکدام بتواند به گونه ای انسانیت را تحت تاثیر قرار دهد که در واقع شاهکاری در هنر محسوب میشود !با مشاهده ی نوشته ی ابتدای نمایشگاه که شعری از ویسواوا شیمبورسکا در رابطه با انسان و جنگ است ،مارا به رابطه ی بین رسانه با جنگ ارجاع میدهد. این اثر از دور بصورت فرشی شکیل گسترده و‌ پهن شده، ولی با نزدیکتر شدن به اثر، با دست و پاهای جداشده ی انسان ها بخصوص زنان رو به رو میشویم که بر اثر انفجار این چنین در کنار هم قرارگرفتند. حالا نقوش این فرش هستند و از بالا با نخ های نامرئی معلق .
در واقع هنرمند میخواهد بیان کند، آن چیزی که ما در هنگام استراحت برروی فرش های اتاق بوسیله ی تلویزیون و رسانه از جنگ و کشتار دریافت میکنیم ،بدلیل عادی سازی و تکرار نادرست رسانه و بدلیل دوربودن ما از صحنه های وحشتناکِ جنگ ،از شدت درد و رنج انسان ها در جنگ‌کاسته و تبدیل به یک سرگرمی شده . رسانه با ما کاری کرده که در مقابل این جنگ ها و فجایع انسانی، بی تفاوت شده ایم
هنرمند تلاش میکند بیان کند، که جنگ چیزی فراتر از تصاویر اسلایسی است که در تیتر اول رسانه های مختلف قرار دارد و تبعاتی بسیار سنگین و دردناک و آسیب زننده تر بر پیکره جامعه ی بشری دارد،هر جنگی در هرثانیه مادرانی،فرزندانی و عاشقانی را در کشورهای جنگ زده داغ دار میکند،که این تصاویر اسلایسی رسانه ها حتی ذره ای نمیتواند بارِ این جنایات را نشان دهد .
لاهوتی با انتخاب نامِ این نمایشگاه”دستگاه” هم در تلاش است که به ساز و کاری‌ خشونت بار اشاره کند که منجر به تکه پاره شدن اندام های انسانی میشود. در لغت دستگاه اشاره به تلویزیون دارد! بطور کلی هنرمند به این موضوع معترض است که هنرمندان برعکس ادعاهایشان چقدر در نمایش حقایق دردناک ناتوان هستند،اما علنا و به راحتی میتوانند این حقایق را به موضوعاتی برای سرگرمی و تماشا تبدیل کنند،نکته حائز اهمیت اینجاست که دقیقا خود هنرمند هم درگیر این چرخه شده است و بگونه ای فرم سازی کرده که در نگاه های اولیه بیننده سرگرم و جذب شکوه و زیباییی این سازه شده و از توجه به موضوع اصلی و هراس آوری که در دل این سازه قرار دارد دور میشود! گویی این هنرمند با روشی زیرکانه، به نفی این نوع عملکرد هنرمندان در ساده سازی و پیاده سازی ‌مفاهیمِ مهم و سختی همچون جنگ بوسیله هنر میپردازد!

شکنجه/ شیمبورسکا
چیزی تغییر نکرده
جسم دردپذیر است
باید بخورد بخوابد نفس بکشد
پوست نازکی دارد و زیر آن خون
تعداد زیادی دندان و ناخن دارد
استخوان‌هایش شکستنی و مفصل‌هایش جداشدنی‌ست
همه اینها را هنگام شکنجه درنظر می‌گیرند

صفحه‌ اینستاگرام آقای بهداد لاهوتی